لباس های بازیافتی کجا می روند؟

با بهبود استانداردهای زندگی، سرعت تجدید لباس افزایش می یابد و لباس های کهنه روز به روز دور انداخته می شوند یا در خانه بیکار می مانند. بیشتر این لباس ها تبدیل به زباله می شوند و به محل های دفن زباله فرستاده می شوند و یا سوزانده می شوند که آسیب جدی به محیط زیست وارد می کند. بررسی ها نشان می دهد که کشور من سالانه نزدیک به 40 میلیون تن ضایعات منسوجات تولید می کند که بیشتر آنها لباس های قدیمی است که توسط ساکنان دور ریخته شده است. روش‌های بازیافت لباس‌های قدیمی 1. بازیافت سازگار با محیط‌زیست: لباس‌های قدیمی ساخته شده از پنبه، نایلون، پلی استر، اکریلیک و غیره را به کارخانه‌های بازیافت دوستدار محیط‌زیست تحویل دهید و از روش‌های فیزیکی برای شل کردن و شانه کردن آن‌ها برای تبدیل آن‌ها به مواد عایق کشاورزی، مواد ساختمانی، مواد شیمیایی و غیره استفاده کنید انبرها و آنها را به پارچه های بازیافتی تبدیل کنید. 2. صادرات لباس های مستعمل: برخی از لباس های تابستانی پوشیدنی پس از تمیز کردن و استریل شدن به برخی از کشورهای فقیر آفریقا، آسیای جنوب شرقی و ... صادر می شود. 3. لباس‌های باقی‌مانده که استانداردهای اهدایی یا الزامات صادراتی را برآورده نمی‌کنند و استانداردهای مواد اولیه الیاف بازیافتی را برآورده می‌کنند، به منسوجات بازیافتی برای استفاده غیرنظامی تبدیل می‌شوند، مانند پارچه‌های بازیافتی، دستکش‌های کار، موپ‌ها، پاپیون‌ها، جلیقه‌ها، لباس‌های بیرونی، و غیره آن‌هایی که مطابق با استانداردهای منسوجات صنعتی نیستند. پنبه عایق حرارتی، پنبه عایق حرارتی، صفحه فیلتر، پارچه پوششی، پارچه بستر جاده و غیره. هم به کوه‌های طلا و نقره و هم به کوه‌های سبز و هم به آب‌های زلال نیاز داریم، بیایید از خودمان شروع کنیم و به ندای دبیرکل برای کمک بیشتر به توسعه حفاظت از محیط زیست کشور و دستیابی به اهداف راهبردی ملی یعنی اوج کربن و بی‌طرفی پاسخ دهیم.