تاریخچه و توسعه دستگاه بازکن

تاریخچه ماشین‌های بازکننده امروزی به قرن نوزدهم برمی‌گردد، زمانی که مردم دریافتند که می‌توانند تولید را برای پاسخگویی به بازار رو به رشد نساجی مدرن‌سازی کنند. دستگاه بازکن همراه با توسعه صنعت نساجی توسعه یافته است، می تواند تا حد زیادی راندمان تولید صنعت نساجی را بهبود بخشد. بازکن های اولیه به صورت دستی کار می کردند و به یک کارگر برای کنترل تجهیزات و انجام عملیات باز کردن الیاف نیاز داشتند. از اواخر قرن 19 تا اوایل قرن 20، با بهبود کیفیت ماشین آلات و ظهور صنعتی شدن ملی، استفاده از فناوری اتوماسیون باعث ارتقای نوسازی کل صنعت نساجی شد. در اواسط قرن بیستم، به دلیل عوامل ناپایدار زیاد در ماشین‌های بازکن دستی و نیمه اتوماتیک، تعداد زیادی از خطوط تولید از فناوری کنترل شبکه استفاده کردند تا عملکردهای خودکار بیشتری را به ماشین‌ها بدهند. دستگاه بازکن خودکار می تواند کل فرآیند باز کردن الیاف ریز را تکمیل کند و اطمینان حاصل کند که اندازه ذرات فیبر اجزای مختلف در محدوده مشخصی قرار دارد و در نتیجه هزینه های تولید را کاهش داده و کیفیت منسوجات را بهبود می بخشد. در قرن بیست و یکم، طراحی درب بازکن ها به سمت انسانی تر و متنوع تر است. درب بازکن علاوه بر کارکردهای اساسی خود، مورد توجه بیشتری قرار گرفته است: مانند تحقیق در مورد مواد جدید برای فناوری باز کردن، بهبود راندمان عملیاتی، کاهش مصرف انرژی و غیره. بنابراین، در خطوط تولید مدرن، بازکن ها به تجهیزات لازم برای پردازش الیاف تبدیل شده اند و به طور گسترده در صنعت نساجی، تولید خمیر کاغذ و سایر زمینه های مرتبط استفاده می شوند. تاریخچه توسعه دستگاه بازکن بیش از 150 سال است از اولین نسل طراحی کوره دستی تا فناوری مدرن اتوماسیون، از نیازهای صنعت نساجی و نیازهای بازار جدا نیست. در آینده، بازکن ها همچنان نقش مهمی را ایفا خواهند کرد و به صنعت تولید کمک می کنند تا کیفیت، بهینه سازی خطوط تولید و کاهش هزینه ها را بهبود بخشد.